wobhajować
wobhajować
wobhajować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wobhajuju | wobhajujemoj | wobhajujemy |
| 2. | wobhajuješ | wobhajujetej (-taj) | wobhajujeće |
| 3. | wobhajuje | wobhajujetej | wobhajuja (wobhajuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wobhajujo, wobhajujcy, wobhajowawši |
| prezensowy particip | wobhajowacy |
| preteritowy particip | wobhajowany |
| ł-forma | wobhajował, wobhajowała, wobhajowało, dual: wobhajowałoj, plural: wobhajowali (wobhajowałe) |
| werbalny substantiw | wobhajowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wobhajowach | wobhajowachmoj | wobhajowachmy |
| 2. | wobhajowaše | wobhajowaštej | wobhajowašće |
| 3. | wobhajowaše | wobhajowaštej | wobhajowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wobhajujmoj | wobhajujmy |
| 2. | wobhajuj | wobhajujtej (-taj) | wobhajujće |
| 3. | wobhajuj, njech wobhajuje | wobhajujtej (-taj) | njech wobhajuja (wobhajuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wob-ha-jo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯obhai̯ou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wobhajowaše je 0x dokładźene, wobhajowa (móže tež něšto druhe być) 0x.