wobrubować
wobrubować
wobrubować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wobrubuju | wobrubujemoj | wobrubujemy |
| 2. | wobrubuješ | wobrubujetej (-taj) | wobrubujeće |
| 3. | wobrubuje | wobrubujetej | wobrubuja (wobrubuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wobrubujo, wobrubujcy, wobrubowawši |
| prezensowy particip | wobrubowacy |
| preteritowy particip | wobrubowany |
| ł-forma | wobrubował, wobrubowała, wobrubowało, dual: wobrubowałoj, plural: wobrubowali (wobrubowałe) |
| werbalny substantiw | wobrubowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wobrubowach | wobrubowachmoj | wobrubowachmy |
| 2. | wobrubowaše | wobrubowaštej | wobrubowašće |
| 3. | wobrubowaše | wobrubowaštej | wobrubowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wobrubujmoj | wobrubujmy |
| 2. | wobrubuj | wobrubujtej (-taj) | wobrubujće |
| 3. | wobrubuj, njech wobrubuje | wobrubujtej (-taj) | njech wobrubuja (wobrubuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wob-ru-bo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯obʀubou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wobrubowaše je 0x dokładźene, wobrubowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Zbytki mócnych stołpow z běłeho marmora abo ametysta wobrubuja puć, po kotrymž so k wubědźowanišću bližachmy. (Koch)