wochodźić

wochodźić

wochodźić (hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wochodźu	wochodźimoj	wochodźimy
2.	wochodźiš	wochodźitej (-taj)	wochodźiće
3.	wochodźi	wochodźitej (-taj)	wochodźa

aspekt	p
transgresiw	wochodźo, wochodźicy, wochodźiwši
prezensowy particip	wochodźacy
preteritowy particip	wochodźeny
ł-forma	wochodźił, wochodźiła, wochodźiło, dual: wochodźiłoj, plural: wochodźili (wochodźiłe)

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wochodźich	wochodźichmoj	wochodźichmy
2.	wochodźi	wochodźištej	wochodźišće
3.	wochodźi	wochodźištej	wochodźichu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	wochodźmoj	wochodźmy
2.	wochodź	wochodźtej	wochodźće
3.	wochodź, njech wochodźi	wochodźtej	njech wochodźa

Ortografija

Dźělenje słowow: wo-cho-dźić

Semantika

Woznamy:

[1] wokoło něčeho hić

Dalše wujasnjenja:

snano ćišćerski zmylk za wobchodźić

Synonymy:

[1] wobchodźić

Hyperonymy:

[1] hić

Přikłady:

[1] Potom mjezy do koła wokhodźichu a zarychu mězniki. (Radlubin)

Přełožki

esperanto: [1] {p|eo|ĉirkaŭiri}}

němski: [1] {p|de|umgehen}}