wopłódnjować
wopłódnjować
wopłódnjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wopłódnjuju | wopłódnjujemoj | wopłódnjujemy |
| 2. | wopłódnjuješ | wopłódnjujetej (-taj) | wopłódnjujeće |
| 3. | wopłódnjuje | wopłódnjujetej | wopłódnjuja (wopłódnjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wopłódnjujo, wopłódnjujcy, wopłódnjowawši |
| prezensowy particip | wopłódnjowacy |
| preteritowy particip | wopłódnjowany |
| ł-forma | wopłódnjował, wopłódnjowała, wopłódnjowało, dual: wopłódnjowałoj, plural: wopłódnjowali (wopłódnjowałe) |
| werbalny substantiw | wopłódnjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wopłódnjowach | wopłódnjowachmoj | wopłódnjowachmy |
| 2. | wopłódnjowaše | wopłódnjowaštej | wopłódnjowašće |
| 3. | wopłódnjowaše | wopłódnjowaštej | wopłódnjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wopłódnjujmoj | wopłódnjujmy |
| 2. | wopłódnjuj | wopłódnjujtej (-taj) | wopłódnjujće |
| 3. | wopłódnjuj, njech wopłódnjuje | wopłódnjujtej (-taj) | njech wopłódnjuja (wopłódnjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wo-płó-dnjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯opu̯ódnʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wopłódnjowaše je 0x dokładźene, wopłódnjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wopłódnić; wupłódnjeć; wopłódnjeć; płódnić