wotčěrować
wotčěrować
wotčěrować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotčěruju | wotčěrujemoj | wotčěrujemy |
| 2. | wotčěruješ | wotčěrujetej (-taj) | wotčěrujeće |
| 3. | wotčěruje | wotčěrujetej | wotčěruja (wotčěruju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotčěrujo, wotčěrujcy, wotčěrowawši |
| prezensowy particip | wotčěrowacy |
| preteritowy particip | wotčěrowany |
| ł-forma | wotčěrował, wotčěrowała, wotčěrowało, dual: wotčěrowałoj, plural: wotčěrowali (wotčěrowałe) |
| werbalny substantiw | wotčěrowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotčěrowach | wotčěrowachmoj | wotčěrowachmy |
| 2. | wotčěrowaše | wotčěrowaštej | wotčěrowašće |
| 3. | wotčěrowaše | wotčěrowaštej | wotčěrowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotčěrujmoj | wotčěrujmy |
| 2. | wotčěruj | wotčěrujtej (-taj) | wotčěrujće |
| 3. | wotčěruj, njech wotčěruje | wotčěrujtej (-taj) | njech wotčěruja (wotčěruju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-čě-ro-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔtʧ'iʀɔu̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotčěrowaše je 0x dokładźene, wotčěrowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wotčerpać; čerpać; wotčěrać; čěrać