wotšćěpjować
wotšćěpjować
wotšćěpjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotšćěpjuju | wotšćěpjujemoj | wotšćěpjujemy |
| 2. | wotšćěpjuješ | wotšćěpjujetej (-taj) | wotšćěpjujeće |
| 3. | wotšćěpjuje | wotšćěpjujetej | wotšćěpjuja (wotšćěpjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotšćěpjujo, wotšćěpjujcy, wotšćěpjowawši |
| prezensowy particip | wotšćěpjowacy |
| preteritowy particip | wotšćěpjowany |
| ł-forma | wotšćěpjował, wotšćěpjowała, wotšćěpjowało, dual: wotšćěpjowałoj, plural: wotšćěpjowali (wotšćěpjowałe) |
| werbalny substantiw | wotšćěpjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotšćěpjowach | wotšćěpjowachmoj | wotšćěpjowachmy |
| 2. | wotšćěpjowaše | wotšćěpjowaštej | wotšćěpjowašće |
| 3. | wotšćěpjowaše | wotšćěpjowaštej | wotšćěpjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotšćěpjujmoj | wotšćěpjujmy |
| 2. | wotšćěpjuj | wotšćěpjujtej (-taj) | wotšćěpjujće |
| 3. | wotšćěpjuj, njech wotšćěpjuje | wotšćěpjujtej (-taj) | njech wotšćěpjuja (wotšćěpjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-šćě-pjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔtʃʧʲɪpʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotšćěpjowaše je 0x dokładźene, wotšćěpjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wotšćěpić; wotšćěpjeć; wotpačić; wotpačeć
Přełožki
[wobdźěłać]
|