wotškrabować
Napohlad
wotškrabować
wotškrabować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotškrabuju | wotškrabujemoj | wotškrabujemy |
| 2. | wotškrabuješ | wotškrabujetej (-taj) | wotškrabujeće |
| 3. | wotškrabuje | wotškrabujetej | wotškrabuja (wotškrabuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotškrabujo, wotškrabujcy, wotškrabowawši |
| prezensowy particip | wotškrabowacy |
| preteritowy particip | wotškrabowany |
| ł-forma | wotškrabował, wotškrabowała, wotškrabowało, dual: wotškrabowałoj, plural: wotškrabowali (wotškrabowałe) |
| werbalny substantiw | wotškrabowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotškrabowach | wotškrabowachmoj | wotškrabowachmy |
| 2. | wotškrabowaše | wotškrabowaštej | wotškrabowašće |
| 3. | wotškrabowaše | wotškrabowaštej | wotškrabowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotškrabujmoj | wotškrabujmy |
| 2. | wotškrabuj | wotškrabujtej (-taj) | wotškrabujće |
| 3. | wotškrabuj, njech wotškrabuje | wotškrabujtej (-taj) | njech wotškrabuja (wotškrabuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-škra-bo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔtʃkʀabou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotškrabowaše je 2x dokładźene, wotškrabowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wotškrabać; wotškrabnyć; škrabać
Přikłady:
- [1] Běše třiaštyrceći, maksimalnje srěnjowulki, šwižny, na to wón dźeržeše, a Anita jeho druhdy šćipaše, hdyž wón při jeju zhromadnym wobjedźe z wotmachom tu po jeho měnjenju njesměrnje tukojtu panadu wot šnycla wotškrabowaše. (Stachowa)
- Mjeztym zo z třěsku błóto wotškrabowaše, wotwjaza Bart powjazaj. (Brězan)
- Wot njeho tak dołho moch wotškrabujće, doniž klučowu dźěrku njenańdźeće. (Ludowe bajki 1955)
- A štóž běli, dyrbjał tež podšićo wotškrabować. (Katolski Posoł 1911)
- Tón wza sej črjop, zo by sej na smjećach sedźo jědmo wotškrabował. (Stary zakoń 1973)