wotpowědować
Napohlad
wotpowědować
wotpowědować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotpowěduju | wotpowědujemoj | wotpowědujemy |
| 2. | wotpowěduješ | wotpowědujetej (-taj) | wotpowědujeće |
| 3. | wotpowěduje | wotpowědujetej | wotpowěduja (wotpowěduju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotpowědujo, wotpowědujcy, wotpowědowawši |
| prezensowy particip | wotpowědowacy |
| preteritowy particip | wotpowědowany |
| ł-forma | wotpowědował, wotpowědowała, wotpowědowało, dual: wotpowědowałoj, plural: wotpowědowali (wotpowědowałe) |
| werbalny substantiw | wotpowědowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotpowědowach | wotpowědowachmoj | wotpowědowachmy |
| 2. | wotpowědowaše | wotpowědowaštej | wotpowědowašće |
| 3. | wotpowědowaše | wotpowědowaštej | wotpowědowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotpowědujmoj | wotpowědujmy |
| 2. | wotpowěduj | wotpowědujtej (-taj) | wotpowědujće |
| 3. | wotpowěduj, njech wotpowěduje | wotpowědujtej (-taj) | njech wotpowěduja (wotpowěduju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-po-wě-do-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔtpou̯ʲɪdou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotpowědowaše je 77x dokładźene, wotpowědowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] spjelnić; dopjelnić
Přikłady:
- [1] Jeho pohłubšeny zajim na fabulowym basnistwje runje w lětach wokoło 1848 wotpowědowaše emancipaciskim hibanjam w dobje serbskeho narodneho wozrodźenja. (Zejler)
- Rukopisny tekst wotpowěduje tomu w knižnym wudaću Zejlerja 303 tekstowa warianta -- Muka, IV. (Zejler)
- W přirunanju z tutym falujetej štučce, kiž byštej po teksće wotpowědowałoj 5. (Zejler)
- štučka jewi so tekst, kiž wotpowěduje po wobsahu 2. (Zejler)
- štučka wotpowěduje tekstej 4. (Zejler)
- štučce wotpowěduje 6. (Zejler)
- Na to slěduje štučka, kotraž po teksće wotpowěduje 5. (Zejler)
- štučce prědku wozjewjeneho teksta wotpowěduja tři štučki, kiž maja samsny abo podobny tekst: Ju, ju, ju, jutře, budźa panyć moje róze. (Zejler)
- Nam dotal přistupne rukopisne žórło je zapis basnje w štyrjoch štučkach, kotrejež prěnjej štučce wotpowědujetej 3. (Zejler)
- Slěd štučkow je rozdźělny wot slěda prědku wozjewjeneho teksta: Štučki 2, 3 a 4 rukopisa wotpowěduja 4. (Zejler)
- Jako dalšu, nječisłowanu, štučku namakamy w tutym rukopisnym žórle, štož w prědku wozjewjenym teksće wotpowěduje 3. (Zejler)
- štučka woznamjenjeny tekst wotpowěduje prědku wozjewjenej 2. (Zejler)
- Wersiji dalšeju, nječisłowaneju štučkow wotpowědujetej po wobsahu poslednjej (5. (Zejler)
- Dalša štučka wotpowěduje prědku wozjewjenej poslednjej štučce (7. (Zejler)
- Sydmej štučce prědku wozjewjeneho teksta wotpowěduje pola Muki 8. (Zejler)
- Jeho basnistwo wotpowědowaše nimo toho w dalokej měrje tomu, štož so w 20. (Zejler)
- Tomu wotpowědujo stajimy nadpisma tam, hdźež mamy k njemu awtentiske žórło. (Zejler)
- štucce wotpowěduja štyri wersy: [14] Fijom, fi, fi! (Zejler)
- Jurij wotpowěduje Hance lestnje lubosć: Daj sej pokoj -- atd. (Zejler)
- Třeća štučka wotpowěduje wobsahowje pršdku wozjewjenej i3. (Zejler)
- Historiskej wěrnosći wotpowěduje, zo ie Wjacław za čas swojeho knjejstwa mjez Prahu a swojemu knjejstwu přisłušacym, tež pola Zejlerja so jewjacym, wobsydstwom w Němskej pucował. (Zejler)
Přełožki
[wobdźěłać]
|