wułušćować
wułušćować
wułušćować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wułušćuju | wułušćujemoj | wułušćujemy |
| 2. | wułušćuješ | wułušćujetej (-taj) | wułušćujeće |
| 3. | wułušćuje | wułušćujetej | wułušćuja (wułušćuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wułušćujo, wułušćujcy, wułušćowawši |
| prezensowy particip | wułušćowacy |
| preteritowy particip | wułušćowany |
| ł-forma | wułušćował, wułušćowała, wułušćowało, dual: wułušćowałoj, plural: wułušćowali (wułušćowałe) |
| werbalny substantiw | wułušćowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wułušćowach | wułušćowachmoj | wułušćowachmy |
| 2. | wułušćowaše | wułušćowaštej | wułušćowašće |
| 3. | wułušćowaše | wułušćowaštej | wułušćowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wułušćujmoj | wułušćujmy |
| 2. | wułušćuj | wułušćujtej (-taj) | wułušćujće |
| 3. | wułušćuj, njech wułušćuje | wułušćujtej (-taj) | njech wułušćuja (wułušćuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-łu-šćo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uu̯uʃʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wułušćowaše je 0x dokładźene, wułušćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wułušćić