wuškleńcować
wuškleńcować
wuškleńcować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuškleńcuju | wuškleńcujemoj | wuškleńcujemy |
| 2. | wuškleńcuješ | wuškleńcujetej (-taj) | wuškleńcujeće |
| 3. | wuškleńcuje | wuškleńcujetej (-taj) | wuškleńcuja (wuškleńcuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | wuškleńcujo, wuškleńcujcy, wuškleńcowawši | ||
| prezensowy particip | wuškleńcowacy | ||
| preteritowy particip | wuškleńcowany | ||
| ł-forma | wuškleńcował, wuškleńcowała, wuškleńcowało, dual: wuškleńcowałoj, plural: wuškleńcowali (wuškleńcowałe) | ||
| werbalny substantiw | wuškleńcowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuškleńcowach | wuškleńcowachmoj | wuškleńcowachmy |
| 2. | wuškleńcowa(še) | wuškleńcowaštej | wuškleńcowašće |
| 3. | wuškleńcowa(še) | wuškleńcowaštej | wuškleńcowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wuškleńcujmoj | wuškleńcujmy |
| 2. | wuškleńcuj | wuškleńcujtej (-taj) | wuškleńcujće |
| 3. | wuškleńcuj, njech wuškleńcuje | wuškleńcujtej (-taj) | njech wuškleńcuja (wuškleńcuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-škleń-co-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uʃklei̯nʦou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wuškleńcowaše je 0x dokładźene, wuškleńcowa (móže tež něšto druhe być) 0x.