wužłobjować
Napohlad
wužłobjować
wužłobjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wužłobjuju | wužłobjujemoj | wužłobjujemy |
| 2. | wužłobjuješ | wužłobjujetej (-taj) | wužłobjujeće |
| 3. | wužłobjuje | wužłobjujetej | wužłobjuja (wužłobjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wužłobjujo, wužłobjujcy, wužłobjowawši |
| prezensowy particip | wužłobjowacy |
| preteritowy particip | wužłobjowany |
| ł-forma | wužłobjował, wužłobjowała, wužłobjowało, dual: wužłobjowałoj, plural: wužłobjowali (wužłobjowałe) |
| werbalny substantiw | wužłobjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wužłobjowach | wužłobjowachmoj | wužłobjowachmy |
| 2. | wužłobjowaše | wužłobjowaštej | wužłobjowašće |
| 3. | wužłobjowaše | wužłobjowaštej | wužłobjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wužłobjujmoj | wužłobjujmy |
| 2. | wužłobjuj | wužłobjujtej (-taj) | wužłobjujće |
| 3. | wužłobjuj, njech wužłobjuje | wužłobjujtej (-taj) | njech wužłobjuja (wužłobjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-žło-bjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uʒu̯obʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wužłobjowaše je 0x dokładźene, wužłobjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wužłobić