wužarować
wužarować
wužarować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wužaruju | wužarujemoj | wužarujemy |
| 2. | wužaruješ | wužarujetej (-taj) | wužarujeće |
| 3. | wužaruje | wužarujetej (-taj) | wužaruja (wužaruju) |
| aspekt | p | ||
| transgresiw | wužarujo, wužarujcy, wužarowawši | ||
| prezensowy particip | wužarowacy | ||
| preteritowy particip | wužarowany | ||
| ł-forma | wužarował, wužarowała, wužarowało, dual: wužarowałoj, plural: wužarowali (wužarowałe) | ||
| werbalny substantiw | wužarowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wužarowach | wužarowachmoj | wužarowachmy |
| 2. | wužarowa | wužarowaštej | wužarowašće |
| 3. | wužarowa | wužarowaštej | wužarowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wužarujmoj | wužarujmy |
| 2. | wužaruj | wužarujtej (-taj) | wužarujće |
| 3. | wužaruj, njech wužaruje | wužarujtej (-taj) | njech wužaruja (wužaruju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-ža-ro-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uʒaʀou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wužarowaše je 0x dokładźene, wužarowa (móže tež něšto druhe być) 0x.