wužimować
Napohlad
wužimować
wužimować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wužimuju | wužimujemoj | wužimujemy |
| 2. | wužimuješ | wužimujetej (-taj) | wužimujeće |
| 3. | wužimuje | wužimujetej | wužimuja (wužimuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wužimujo, wužimujcy, wužimowawši |
| prezensowy particip | wužimowacy |
| preteritowy particip | wužimowany |
| ł-forma | wužimował, wužimowała, wužimowało, dual: wužimowałoj, plural: wužimowali (wužimowałe) |
| werbalny substantiw | wužimowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wužimowach | wužimowachmoj | wužimowachmy |
| 2. | wužimowaše | wužimowaštej | wužimowašće |
| 3. | wužimowaše | wužimowaštej | wužimowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wužimujmoj | wužimujmy |
| 2. | wužimuj | wužimujtej (-taj) | wužimujće |
| 3. | wužimuj, njech wužimuje | wužimujtej (-taj) | njech wužimuja (wužimuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-ži-mo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uʒimou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wužimowaše je 0x dokładźene, wužimowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wužimać
Přełožki
[wobdźěłać]
|