wudokonjować

wudokonjować

wudokonjować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wudokonjuju	wudokonjujemoj	wudokonjujemy
2.	wudokonjuješ	wudokonjujetej (-taj)	wudokonjujeće
3.	wudokonjuje	wudokonjujetej	wudokonjuja (wudokonjuju)

aspekt	ip
transgresiw	wudokonjujo, wudokonjujcy, wudokonjowawši
prezensowy particip	wudokonjowacy
preteritowy particip	wudokonjowany
ł-forma	wudokonjował, wudokonjowała, wudokonjowało, dual: wudokonjowałoj, plural: wudokonjowali (wudokonjowałe)
werbalny substantiw	wudokonjowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wudokonjowach	wudokonjowachmoj	wudokonjowachmy
2.	wudokonjowaše	wudokonjowaštej	wudokonjowašće
3.	wudokonjowaše	wudokonjowaštej	wudokonjowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	wudokonjujmoj	wudokonjujmy
2.	wudokonjuj	wudokonjujtej (-taj)	wudokonjujće
3.	wudokonjuj, njech wudokonjuje	wudokonjujtej (-taj)	njech wudokonjuja (wudokonjuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: wu-do-ko-njo-wać

Wurjekowanje

IPA: u̯udokɔnʲou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne wudokonjowaše je 0x dokładźene, wudokonjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] wukmanić; wukmanjeć; wukmanjować; wudokonjeć; kmańši činić; kmańši sčinić; dokonjaniši činić

Přikłady:

[1] Wěso je nětko ćim bóle trjeba, zo so młodźi wobdarjeni Serbja ze wšěch powołanjow, přede wšěm wšak studowacy, prócuja, zo bychu so za \xbbryćerjow pjera\ wudokonjowali, kaž su to něhdy činili jich předchadnicy, jako Bart-Ćišinski, Mikławš Bjedrich, Filip Rězak a druzy. (Katolski Posoł 1912)

To je najlěpša šula, w kotrejž so přichodni sobudźěłaćerjo a samostatni myslerjo a spisowaćeljo wudokonjuja. (Katolski Posoł 1912)

Wšitkich pak, kotřiž so na spisowanjo wusteja abo k tomu so wudokonjuja, njech pohnuwa a wutrajnych zdźeržuje jeničcy lubosć k našomu drohomu serbskomu ludej. (Katolski Posoł 1912)