wuklinčować
wuklinčować
wuklinčować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuklinčuju | wuklinčujemoj | wuklinčujemy |
| 2. | wuklinčuješ | wuklinčujetej (-taj) | wuklinčujeće |
| 3. | wuklinčuje | wuklinčujetej | wuklinčuja (wuklinčuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wuklinčujo, wuklinčujcy, wuklinčowawši |
| prezensowy particip | wuklinčowacy |
| preteritowy particip | wuklinčowany |
| ł-forma | wuklinčował, wuklinčowała, wuklinčowało, dual: wuklinčowałoj, plural: wuklinčowali (wuklinčowałe) |
| werbalny substantiw | wuklinčowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuklinčowach | wuklinčowachmoj | wuklinčowachmy |
| 2. | wuklinčowaše | wuklinčowaštej | wuklinčowašće |
| 3. | wuklinčowaše | wuklinčowaštej | wuklinčowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wuklinčujmoj | wuklinčujmy |
| 2. | wuklinčuj | wuklinčujtej (-taj) | wuklinčujće |
| 3. | wuklinčuj, njech wuklinčuje | wuklinčujtej (-taj) | njech wuklinčuja (wuklinčuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-klin-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uklinʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wuklinčowaše je 1x dokładźene, wuklinčowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wuklinčeć; dowuklinčeć; doklinčeć; dozwučeć
Přikłady:
- [1] Diskutowaše so tež wo tym, čehodla powědančka pesimistisce wuklinčuja. (Rozhlad 2000)
- Wjeselo a radosć nad dobyćom přewza wšitkich wojownikow a wuklinčowaše do wjesołych juskow a wójnskich spěwow. (Zalěski)
- Spěwaštaj, kaž bě so to husto stawało z jenych spěwarskich, Z wjesołej wutrobu saha kantor do pišćelow a hodowny kěrluš z połnymi akordami wuklinčuje kaž něhdy spěw jandźelow: Bohu česć a pokoj ludźom dobreje wole (Iselt)
- Tak wuklinčuje nadobna swjatočnosć, jeje zynk w jich duši dale we wšitkich podeńdźenjach žiwjenja, w radosćach a zrudobach, "přetož wón je, kotryž je nas lubował a nam dał wěčne pokojenjo a dobru nadźiju w miłosći" (2. (Katolski Posoł 1917)
Přełožki
[wobdźěłać]
|