wukorespondować
wukorespondować
wukorespondować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukoresponduju | wukorespondujemoj | wukorespondujemy |
| 2. | wukoresponduješ | wukorespondujetej (-taj) | wukorespondujeće |
| 3. | wukoresponduje | wukorespondujetej (-taj) | wukoresponduja (wukoresponduju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | wukorespondujo, wukorespondujcy, wukorespondowawši | ||
| prezensowy particip | wukorespondowacy | ||
| preteritowy particip | wukorespondowany | ||
| ł-forma | wukorespondował, wukorespondowała, wukorespondowało, dual: wukorespondowałoj, plural: wukorespondowali (wukorespondowałe) | ||
| werbalny substantiw | wukorespondowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukorespondowach | wukorespondowachmoj | wukorespondowachmy |
| 2. | wukorespondowa(še) | wukorespondowaštej | wukorespondowašće |
| 3. | wukorespondowa(še) | wukorespondowaštej | wukorespondowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wukorespondujmoj | wukorespondujmy |
| 2. | wukoresponduj | wukorespondujtej (-taj) | wukorespondujće |
| 3. | wukoresponduj, njech wukoresponduje | wukorespondujtej (-taj) | njech wukoresponduja (wukoresponduju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-ko-re-spon-do-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ukɔʀespɔndou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wukorespondowaše je 0x dokładźene, wukorespondowa (móže tež něšto druhe być) 0x.