wukorkować
Napohlad
wukorkować
wukorkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukorkuju | wukorkujemoj | wukorkujemy |
| 2. | wukorkuješ | wukorkujetej (-taj) | wukorkujeće |
| 3. | wukorkuje | wukorkujetej (-taj) | wukorkuja (wukorkuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | wukorkujo, wukorkujcy, wukorkowawši | ||
| prezensowy particip | wukorkowacy | ||
| preteritowy particip | wukorkowany | ||
| ł-forma | wukorkował, wukorkowała, wukorkowało, dual: wukorkowałoj, plural: wukorkowali (wukorkowałe) | ||
| werbalny substantiw | wukorkowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukorkowach | wukorkowachmoj | wukorkowachmy |
| 2. | wukorkowa(še) | wukorkowaštej | wukorkowašće |
| 3. | wukorkowa(še) | wukorkowaštej | wukorkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wukorkujmoj | wukorkujmy |
| 2. | wukorkuj | wukorkujtej (-taj) | wukorkujće |
| 3. | wukorkuj, njech wukorkuje | wukorkujtej (-taj) | njech wukorkuja (wukorkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-kor-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ukɔʀkou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wukorkowaše je 0x dokładźene, wukorkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|