wukormjować
wukormjować
wukormjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukormjuju | wukormjujemoj | wukormjujemy |
| 2. | wukormjuješ | wukormjujetej (-taj) | wukormjujeće |
| 3. | wukormjuje | wukormjujetej | wukormjuja (wukormjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wukormjujo, wukormjujcy, wukormjowawši |
| prezensowy particip | wukormjowacy |
| preteritowy particip | wukormjowany |
| ł-forma | wukormjował, wukormjowała, wukormjowało, dual: wukormjowałoj, plural: wukormjowali (wukormjowałe) |
| werbalny substantiw | wukormjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukormjowach | wukormjowachmoj | wukormjowachmy |
| 2. | wukormjowaše | wukormjowaštej | wukormjowašće |
| 3. | wukormjowaše | wukormjowaštej | wukormjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wukormjujmoj | wukormjujmy |
| 2. | wukormjuj | wukormjujtej (-taj) | wukormjujće |
| 3. | wukormjuj, njech wukormjuje | wukormjujtej (-taj) | njech wukormjuja (wukormjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-kor-mjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ukɔʀmʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wukormjowaše je 0x dokładźene, wukormjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.