wukulować sej
wukulować sej
wukulować sej(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukuluju | wukulujemoj | wukulujemy |
| 2. | wukuluješ | wukulujetej (-taj) | wukulujeće |
| 3. | wukuluje | wukulujetej | wukuluja (wukuluju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wukulujo, wukulujcy, wukulowawši |
| prezensowy particip | wukulowacy |
| preteritowy particip | wukulowany |
| ł-forma | wukulował, wukulowała, wukulowało, dual: wukulowałoj, plural: wukulowali (wukulowałe) |
| werbalny substantiw | wukulowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wukulowach | wukulowachmoj | wukulowachmy |
| 2. | wukulowaše | wukulowaštej | wukulowašće |
| 3. | wukulowaše | wukulowaštej | wukulowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wukulujmoj | wukulujmy |
| 2. | wukuluj | wukulujtej (-taj) | wukulujće |
| 3. | wukuluj, njech wukuluje | wukulujtej (-taj) | njech wukuluja (wukuluju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-ku-lo-wać sej
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ukulou̯aʧ sei̯
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wukulowaše je 0x dokładźene, wukulowa (móže tež něšto druhe być) 0x.