wulěpjować
wulěpjować
wulěpjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wulěpjuju | wulěpjujemoj | wulěpjujemy |
| 2. | wulěpjuješ | wulěpjujetej (-taj) | wulěpjujeće |
| 3. | wulěpjuje | wulěpjujetej | wulěpjuja (wulěpjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wulěpjujo, wulěpjujcy, wulěpjowawši |
| prezensowy particip | wulěpjowacy |
| preteritowy particip | wulěpjowany |
| ł-forma | wulěpjował, wulěpjowała, wulěpjowało, dual: wulěpjowałoj, plural: wulěpjowali (wulěpjowałe) |
| werbalny substantiw | wulěpjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wulěpjowach | wulěpjowachmoj | wulěpjowachmy |
| 2. | wulěpjowaše | wulěpjowaštej | wulěpjowašće |
| 3. | wulěpjowaše | wulěpjowaštej | wulěpjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wulěpjujmoj | wulěpjujmy |
| 2. | wulěpjuj | wulěpjujtej (-taj) | wulěpjujće |
| 3. | wulěpjuj, njech wulěpjuje | wulěpjujtej (-taj) | njech wulěpjuja (wulěpjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-lě-pjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ulʲɪpʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wulěpjowaše je 0x dokładźene, wulěpjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.