wumaznyć

wumaznyć

wumaznyć (hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wumaznu	wumaznjemoj	wumaznjemy
2.	wumaznješ	wumaznjetej (-taj)	wumaznjeće
3.	wumaznje	wumaznjetej (-taj)	wumaznu

aspekt	p
transgresiw	wumaznjo, wumaznicy, wumaznywši
prezensowy particip	wumaznjacy
preteritowy particip	wumaznjeny
ł-forma	wumaznył, wumaz(ny)ła, wumaz(ny)ło, dual: wumaz(ny)łoj, plural: wumaz(ny)li (wumaz(ny)łe)
werbalny substantiw	wumaznjenje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wumaznych	wumaznychmoj	wumaznychmy
2.	wumazny	wumaznyštej (-taj)	wumaznyšće
3.	wumazny	wumaznyštej (-taj)	wumaznychu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	wumazńmoj	wumazńmy
2.	wumazń	wumazńtej (-taj)	wumazńće
3.	wumazń, njech wumaznje	wumazńtej (-taj)	njech wumaznu

Ortografija

Dźělenje słowow: wu-ma-znyć

Semantika

Synonymy:

[1] wutrěć, wušmórnyć, wumazać, wumazować

Přikłady:

[1] A tola je jich mjeno z knihi žiwych narodow wumaznjene. (Katolski Posoł 1911)

Skała běše běła kaž kurjawa, kotraž mojej postawje rumnosć dawaše, kotraž pak so za mnu zamkny a moju chódbu wumazny. (Zalěski)

Tak wobleku dobyćerja běłe drasty a njewumaznu jeho mjeno z knihi žiwjenja a wuznaju jeho mjeno před swojim Wótcom a před jeho jandźelemi. (Nowy Zakoń 1966)

Přełožki

esperanto: [1] jendźelski: [1]

němski: [1] ; streichen;