wupačować
wupačować
wupačować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wupačuju | wupačujemoj | wupačujemy |
| 2. | wupačuješ | wupačujetej (-taj) | wupačujeće |
| 3. | wupačuje | wupačujetej | wupačuja (wupačuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wupačujo, wupačujcy, wupačowawši |
| prezensowy particip | wupačowacy |
| preteritowy particip | wupačowany |
| ł-forma | wupačował, wupačowała, wupačowało, dual: wupačowałoj, plural: wupačowali (wupačowałe) |
| werbalny substantiw | wupačowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wupačowach | wupačowachmoj | wupačowachmy |
| 2. | wupačowaše | wupačowaštej | wupačowašće |
| 3. | wupačowaše | wupačowaštej | wupačowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wupačujmoj | wupačujmy |
| 2. | wupačuj | wupačujtej (-taj) | wupačujće |
| 3. | wupačuj, njech wupačuje | wupačujtej (-taj) | njech wupačuja (wupačuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-pa-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯upaʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wupačowaše je 0x dokładźene, wupačowa (móže tež něšto druhe być) 0x.