wupincować
wupincować
wupincować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wupincuju | wupincujemoj | wupincujemy |
| 2. | wupincuješ | wupincujetej (-taj) | wupincujeće |
| 3. | wupincuje | wupincujetej (-taj) | wupincuja (wupincuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | wupincujo, wupincujcy, wupincowawši | ||
| prezensowy particip | wupincowacy | ||
| preteritowy particip | wupincowany | ||
| ł-forma | wupincował, wupincowała, wupincowało, dual: wupincowałoj, plural: wupincowali (wupincowałe) | ||
| werbalny substantiw | wupincowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wupincowach | wupincowachmoj | wupincowachmy |
| 2. | wupincowa(še) | wupincowaštej | wupincowašće |
| 3. | wupincowa(še) | wupincowaštej | wupincowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wupincujmoj | wupincujmy |
| 2. | wupincuj | wupincujtej (-taj) | wupincujće |
| 3. | wupincuj, njech wupincuje | wupincujtej (-taj) | njech wupincuja (wupincuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-pin-co-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯upinʦou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wupincowaše je 0x dokładźene, wupincowa (móže tež něšto druhe być) 0x.