wuprošować
wuprošować
wuprošować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuprošuju | wuprošujemoj | wuprošujemy |
| 2. | wuprošuješ | wuprošujetej (-taj) | wuprošujeće |
| 3. | wuprošuje | wuprošujetej | wuprošuja (wuprošuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wuprošujo, wuprošujcy, wuprošowawši |
| prezensowy particip | wuprošowacy |
| preteritowy particip | wuprošowany |
| ł-forma | wuprošował, wuprošowała, wuprošowało, dual: wuprošowałoj, plural: wuprošowali (wuprošowałe) |
| werbalny substantiw | wuprošowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuprošowach | wuprošowachmoj | wuprošowachmy |
| 2. | wuprošowaše | wuprošowaštej | wuprošowašće |
| 3. | wuprošowaše | wuprošowaštej | wuprošowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wuprošujmoj | wuprošujmy |
| 2. | wuprošuj | wuprošujtej (-taj) | wuprošujće |
| 3. | wuprošuj, njech wuprošuje | wuprošujtej (-taj) | njech wuprošuja (wuprošuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-pro-šo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯upʀoʃou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wuprošowaše je 0x dokładźene, wuprošowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Trěbne je tomu wězo wulke dobyćo Němcow a Awstriskich, kotrež tež my z wutroby wot Knjeza wuprošujemy a so toho nadźijamy. (Katolski Posoł 1914)
- M Što wuprošujetaj wot cyrkwje božeje za N. (Wosadnik 1979)
- Nas maći lubje zastupuj, nam dobre dary wuprošuj! (Wosadnik 1979)
- Pomhaj nam z padu, wuprošuj hnadu! (Wosadnik 1979)
- Borbora wuprošujetaj wusłyšenjo. (Katolski Posoł 1917)