wurejować
wurejować
wurejować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wurejuju | wurejujemoj | wurejujemy |
| 2. | wurejuješ | wurejujetej (-taj) | wurejujeće |
| 3. | wurejuje | wurejujetej (-taj) | wurejuja (wurejuju) |
| aspekt | p | ||
| transgresiw | wurejujo, wurejujcy, wurejowawši | ||
| prezensowy particip | wurejowacy | ||
| preteritowy particip | wurejowany | ||
| ł-forma | wurejował, wurejowała, wurejowało, dual: wurejowałoj, plural: wurejowali (wurejowałe) | ||
| werbalny substantiw | wurejowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wurejowach | wurejowachmoj | wurejowachmy |
| 2. | wurejowa | wurejowaštej | wurejowašće |
| 3. | wurejowa | wurejowaštej | wurejowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wurejujmoj | wurejujmy |
| 2. | wurejuj | wurejujtej (-taj) | wurejujće |
| 3. | wurejuj, njech wurejuje | wurejujtej (-taj) | njech wurejuja (wurejuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-re-jo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uʀei̯ou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wurejowaše je 0x dokładźene, wurejowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Z wulkej pohibliwosću móža so rejujo wubědźować a hrajo ze wšej šibałosću, wurejować najlěpšeho z nich. (Rozhlad 1995)
- Chto ga by ksěł kuždy źeń do nocy rušowas a se wurejowas? (Rozhlad 2001)