wusprawnjować

wusprawnjować

wusprawnjować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wusprawnjuju	wusprawnjujemoj	wusprawnjujemy
2.	wusprawnjuješ	wusprawnjujetej (-taj)	wusprawnjujeće
3.	wusprawnjuje	wusprawnjujetej	wusprawnjuja (wusprawnjuju)

aspekt	ip
transgresiw	wusprawnjujo, wusprawnjujcy, wusprawnjowawši
prezensowy particip	wusprawnjowacy
preteritowy particip	wusprawnjowany
ł-forma	wusprawnjował, wusprawnjowała, wusprawnjowało, dual: wusprawnjowałoj, plural: wusprawnjowali (wusprawnjowałe)
werbalny substantiw	wusprawnjowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wusprawnjowach	wusprawnjowachmoj	wusprawnjowachmy
2.	wusprawnjowaše	wusprawnjowaštej	wusprawnjowašće
3.	wusprawnjowaše	wusprawnjowaštej	wusprawnjowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	wusprawnjujmoj	wusprawnjujmy
2.	wusprawnjuj	wusprawnjujtej (-taj)	wusprawnjujće
3.	wusprawnjuj, njech wusprawnjuje	wusprawnjujtej (-taj)	njech wusprawnjuja (wusprawnjuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: wu-spraw-njo-wać

Wurjekowanje

IPA: u̯uspʀau̯nʲou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne wusprawnjowaše je 0x dokładźene, wusprawnjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] wusprawnić

Přikłady:

[1] Tola tuteje njewědomnosće, z kotrejž so ludźo tak často wusprawnjuja, husto docyła njeje; wona je wumyslena, nałžana. (Katolski Posoł 1912)