wusukować
wusukować
wusukować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wusukuju | wusukujemoj | wusukujemy |
| 2. | wusukuješ | wusukujetej (-taj) | wusukujeće |
| 3. | wusukuje | wusukujetej | wusukuja (wusukuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wusukujo, wusukujcy, wusukowawši |
| prezensowy particip | wusukowacy |
| preteritowy particip | wusukowany |
| ł-forma | wusukował, wusukowała, wusukowało, dual: wusukowałoj, plural: wusukowali (wusukowałe) |
| werbalny substantiw | wusukowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wusukowach | wusukowachmoj | wusukowachmy |
| 2. | wusukowaše | wusukowaštej | wusukowašće |
| 3. | wusukowaše | wusukowaštej | wusukowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wusukujmoj | wusukujmy |
| 2. | wusukuj | wusukujtej (-taj) | wusukujće |
| 3. | wusukuj, njech wusukuje | wusukujtej (-taj) | njech wusukuja (wusukuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-su-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯usukou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wusukowaše je 0x dokładźene, wusukowa (móže tež něšto druhe być) 0x.