wuwołować
wuwołować
wuwołować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuwołuju | wuwołujemoj | wuwołujemy |
| 2. | wuwołuješ | wuwołujetej (-taj) | wuwołujeće |
| 3. | wuwołuje | wuwołujetej | wuwołuja (wuwołuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wuwołujo, wuwołujcy, wuwołowawši |
| prezensowy particip | wuwołowacy |
| preteritowy particip | wuwołowany |
| ł-forma | wuwołował, wuwołowała, wuwołowało, dual: wuwołowałoj, plural: wuwołowali (wuwołowałe) |
| werbalny substantiw | wuwołowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuwołowach | wuwołowachmoj | wuwołowachmy |
| 2. | wuwołowaše | wuwołowaštej | wuwołowašće |
| 3. | wuwołowaše | wuwołowaštej | wuwołowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wuwołujmoj | wuwołujmy |
| 2. | wuwołuj | wuwołujtej (-taj) | wuwołujće |
| 3. | wuwołuj, njech wuwołuje | wuwołujtej (-taj) | njech wuwołuja (wuwołuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-wo-ło-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uu̯ou̯ou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wuwołowaše je 0x dokładźene, wuwołowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wuwołać; wuwabić; wuwabjeć; wuwabjować; wubudźić; wubudźeć; wubudźować; zbudźić; budźić