wuzwjenować
wuzwjenować
wuzwjenować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuzwjenuju | wuzwjenujemoj | wuzwjenujemy |
| 2. | wuzwjenuješ | wuzwjenujetej (-taj) | wuzwjenujeće |
| 3. | wuzwjenuje | wuzwjenujetej (-taj) | wuzwjenuja (wuzwjenuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | wuzwjenujo, wuzwjenujcy, wuzwjenowawši | ||
| prezensowy particip | wuzwjenowacy | ||
| preteritowy particip | wuzwjenowany | ||
| ł-forma | wuzwjenował, wuzwjenowała, wuzwjenowało, dual: wuzwjenowałoj, plural: wuzwjenowali (wuzwjenowałe) | ||
| werbalny substantiw | wuzwjenowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wuzwjenowach | wuzwjenowachmoj | wuzwjenowachmy |
| 2. | wuzwjenowa(še) | wuzwjenowaštej | wuzwjenowašće |
| 3. | wuzwjenowa(še) | wuzwjenowaštej | wuzwjenowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | wuzwjenujmoj | wuzwjenujmy |
| 2. | wuzwjenuj | wuzwjenujtej (-taj) | wuzwjenujće |
| 3. | wuzwjenuj, njech wuzwjenuje | wuzwjenujtej (-taj) | njech wuzwjenuja (wuzwjenuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wu-zwje-no-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯uzu̯ʲenou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wuzwjenowaše je 0x dokładźene, wuzwjenowa (móže tež něšto druhe być) 0x.