zagrotować
zagrotować
zagrotować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zagrotuju | zagrotujemoj | zagrotujemy |
| 2. | zagrotuješ | zagrotujetej (-taj) | zagrotujeće |
| 3. | zagrotuje | zagrotujetej (-taj) | zagrotuja (zagrotuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | zagrotujo, zagrotujcy, zagrotowawši | ||
| prezensowy particip | zagrotowacy | ||
| preteritowy particip | zagrotowany | ||
| ł-forma | zagrotował, zagrotowała, zagrotowało, dual: zagrotowałoj, plural: zagrotowali (zagrotowałe) | ||
| werbalny substantiw | zagrotowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zagrotowach | zagrotowachmoj | zagrotowachmy |
| 2. | zagrotowa(še) | zagrotowaštej | zagrotowašće |
| 3. | zagrotowa(še) | zagrotowaštej | zagrotowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | zagrotujmoj | zagrotujmy |
| 2. | zagrotuj | zagrotujtej (-taj) | zagrotujće |
| 3. | zagrotuj, njech zagrotuje | zagrotujtej (-taj) | njech zagrotuja (zagrotuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-gro-to-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zagʀɔtou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zagrotowaše je 0x dokładźene, zagrotowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Wjesna latarnja, jenička na cyłej hłownej dróze, bě zastarski blachowy taler ze zagrotowanej žehlawku srjedźa. (Koch)