zapróšować
zapróšować
zapróšować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zapróšuju | zapróšujemoj | zapróšujemy |
| 2. | zapróšuješ | zapróšujetej (-taj) | zapróšujeće |
| 3. | zapróšuje | zapróšujetej | zapróšuja (zapróšuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zapróšujo, zapróšujcy, zapróšowawši |
| prezensowy particip | zapróšowacy |
| preteritowy particip | zapróšowany |
| ł-forma | zapróšował, zapróšowała, zapróšowało, dual: zapróšowałoj, plural: zapróšowali (zapróšowałe) |
| werbalny substantiw | zapróšowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zapróšowach | zapróšowachmoj | zapróšowachmy |
| 2. | zapróšowaše | zapróšowaštej | zapróšowašće |
| 3. | zapróšowaše | zapróšowaštej | zapróšowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zapróšujmoj | zapróšujmy |
| 2. | zapróšuj | zapróšujtej (-taj) | zapróšujće |
| 3. | zapróšuj, njech zapróšuje | zapróšujtej (-taj) | njech zapróšuja (zapróšuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-pró-šo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zapʀóʃou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zapróšowaše je 0x dokładźene, zapróšowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Dźěło w běrowje za zahrodnisku architekturu pak je mje zadusyło, po dwěmaj lětomaj mějach začuće, zo so zapróšuju, stejo wostanu. (Rozhlad 1999)