zeswětnjować
Napohlad
zeswětnjować
zeswětnjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zeswětnjuju | zeswětnjujemoj | zeswětnjujemy |
| 2. | zeswětnjuješ | zeswětnjujetej (-taj) | zeswětnjujeće |
| 3. | zeswětnjuje | zeswětnjujetej | zeswětnjuja (zeswětnjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zeswětnjujo, zeswětnjujcy, zeswětnjowawši |
| prezensowy particip | zeswětnjowacy |
| preteritowy particip | zeswětnjowany |
| ł-forma | zeswětnjował, zeswětnjowała, zeswětnjowało, dual: zeswětnjowałoj, plural: zeswětnjowali (zeswětnjowałe) |
| werbalny substantiw | zeswětnjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zeswětnjowach | zeswětnjowachmoj | zeswětnjowachmy |
| 2. | zeswětnjowaše | zeswětnjowaštej | zeswětnjowašće |
| 3. | zeswětnjowaše | zeswětnjowaštej | zeswětnjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zeswětnjujmoj | zeswětnjujmy |
| 2. | zeswětnjuj | zeswětnjujtej (-taj) | zeswětnjujće |
| 3. | zeswětnjuj, njech zeswětnjuje | zeswětnjujtej (-taj) | njech zeswětnjuja (zeswětnjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
ze-swět-njo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zesu̯ʲɪtnʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zeswětnjowaše je 0x dokładźene, zeswětnjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] sekularizować; zeswětnić