zradować
zradować
zradować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zraduju | zradujemoj | zradujemy |
| 2. | zraduješ | zradujetej (-taj) | zradujeće |
| 3. | zraduje | zradujetej (-taj) | zraduja (zraduju) |
| aspekt | p | ||
| transgresiw | zradujo, zradujcy, zradowawši | ||
| prezensowy particip | zradowacy | ||
| preteritowy particip | zradowany | ||
| ł-forma | zradował, zradowała, zradowało, dual: zradowałoj, plural: zradowali (zradowałe) | ||
| werbalny substantiw | zradowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zradowach | zradowachmoj | zradowachmy |
| 2. | zradowa | zradowaštej | zradowašće |
| 3. | zradowa | zradowaštej | zradowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | zradujmoj | zradujmy |
| 2. | zraduj | zradujtej (-taj) | zradujće |
| 3. | zraduj, njech zraduje | zradujtej (-taj) | njech zraduja (zraduju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
zra-do-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zʀadou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zradowaše je 5x dokładźene, zradowa (móže tež něšto druhe być) 5x.
Synonymy:
- [1] wjeselić; zwjeselić; radować; wjeselo činić; wjeselo dawać
Přikłady:
- [1] Ach kak budźe so twoja macźer zradowacź (Schmid)
- Nětko, Nowoswjećeny, so zraduj, spěwaj, Z darami jich we winicy Knjeza dźěłaj! (Katolski Posoł 1915)
- Bratřa, wjeselće so zradujo, Hišće njepadnyła stara swěra. (Katolski Posoł 1915)
- I00 mucha a wó Lša Na rěce muška zejhrawje a žiwjenja so zraduje; to šelma wětřik wuhlada a syči: Čakaj, prózdnica! (Zejler)
- Złu hubu stula žonisko, hdyž duje šalku zradujo. (Zejler)
- Hladaj, złote ranje z nocy zeschadźa, ptačkow zradowanje rži přez haj a wsy. (Zejler)
- Zejler zradowaše so na jich młodej a młódnej lubosći k serbskemu narodej a na jich prócowanjach we jich zhromadnym towarstwje ,Lubinje`, kotremuž samo jedyn přispěw (Zejler)
- Njech kćěje naše serbowstwo "we wjes' Łužicach; 'ty, cyłe Serbow krajomstwo, so zraduj w spěwanjach! (Zejler)
- Wšo jeho lubje čaka, so nad nim zradujo, nic pjenježka, nic dźaka wón za to njebjerje. (Zejler)
- Wóčko płuwa zradowane přez was, hona žohnowane! (Zejler)
- To je kwasne zradowanje, tu so błyšći njewjesta, to je swatow zawyskanje, nawožeń so posměwa. (Zejler)
- Kaž róža w doli kćěješe to naše zradowanje. (Zejler)
- Hdźe sy, mój pyšny koniko, a što so zraduješ? (Zejler)
- W haju zelenym a w ćichej holi wšelke hrónčko žórla spěwarjo; štož jich zraduje a štož jich boli, ćichom lěsej powědaja wšo. (Zejler)
- Nalěća móc jeho strowi, kokule so zraduje, jeho nadźija so nowi, kruće wón ju zapřimnje. (Zejler)
- Z toho je wjetši dzěl jeho pěsnjow a basnjow žiwy: >>Tón nakrajny lud narod wjeseły je, rad dźěła, rad spěwa a zraduje so. (Zejler)
- žónske tam w zahrodźi, wón rěči k nim w lubym słowi a wutroby jim polóži; tež mi so moja wutroba w zradowanju přeliwa. (Zejler)
- Da chcu so dźaknje zradować, a božu miłosć pozběhać, a wšitcy moji zjednoća swój hłós do mojoh kěrluša. (Zejler)
- Zabyty wožił je, haj a so zraduje, zo budźe wěncy zasłužbje dawać -- na serbskich skrónjach b, wěnc! (Zejler)
- My zradujo kaž jandźeljo ći zahe k słužbje damy so. (Zejler)
- Chryst w čłowskim ćěli zbóžnosć nam zdźěli -- zraduj čłowstwo so žiwjenja! (Zejler)