zwotkładować
zwotkładować
zwotkładować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zwotkładuju | zwotkładujemoj | zwotkładujemy |
| 2. | zwotkładuješ | zwotkładujetej (-taj) | zwotkładujeće |
| 3. | zwotkładuje | zwotkładujetej (-taj) | zwotkładuja (zwotkładuju) |
| aspekt | p | ||
| transgresiw | zwotkładujo, zwotkładujcy, zwotkładowawši | ||
| prezensowy particip | zwotkładowacy | ||
| preteritowy particip | zwotkładowany | ||
| ł-forma | zwotkładował, zwotkładowała, zwotkładowało, dual: zwotkładowałoj, plural: zwotkładowali (zwotkładowałe) | ||
| werbalny substantiw | zwotkładowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zwotkładowach | zwotkładowachmoj | zwotkładowachmy |
| 2. | zwotkładowa | zwotkładowaštej | zwotkładowašće |
| 3. | zwotkładowa | zwotkładowaštej | zwotkładowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | zwotkładujmoj | zwotkładujmy |
| 2. | zwotkładuj | zwotkładujtej (-taj) | zwotkładujće |
| 3. | zwotkładuj, njech zwotkładuje | zwotkładujtej (-taj) | njech zwotkładuja (zwotkładuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
zwot-kła-do-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zu̯ɔtku̯adou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zwotkładowaše je 0x dokładźene, zwotkładowa (móže tež něšto druhe być) 0x.