zwumjetować
zwumjetować
zwumjetować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zwumjetuju | zwumjetujemoj | zwumjetujemy |
| 2. | zwumjetuješ | zwumjetujetej (-taj) | zwumjetujeće |
| 3. | zwumjetuje | zwumjetujetej (-taj) | zwumjetuja (zwumjetuju) |
| aspekt | p | ||
| transgresiw | zwumjetujo, zwumjetujcy, zwumjetowawši | ||
| prezensowy particip | zwumjetowacy | ||
| preteritowy particip | zwumjetowany | ||
| ł-forma | zwumjetował, zwumjetowała, zwumjetowało, dual: zwumjetowałoj, plural: zwumjetowali (zwumjetowałe) | ||
| werbalny substantiw | zwumjetowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zwumjetowach | zwumjetowachmoj | zwumjetowachmy |
| 2. | zwumjetowa | zwumjetowaštej | zwumjetowašće |
| 3. | zwumjetowa | zwumjetowaštej | zwumjetowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | zwumjetujmoj | zwumjetujmy |
| 2. | zwumjetuj | zwumjetujtej (-taj) | zwumjetujće |
| 3. | zwumjetuj, njech zwumjetuje | zwumjetujtej (-taj) | njech zwumjetuja (zwumjetuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
zwu-mje-to-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zu̯umʲetou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zwumjetowaše je 0x dokładźene, zwumjetowa (móže tež něšto druhe być) 0x.