dźěłodarc
Napohlad
dźěłodarc
dźěłodarc (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, m
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźěłodarc | dźěłodarcaj | dźěłodarcy |
| genitiw | dźěłodarca | dźěłodarcow | dźěłodarcow |
| datiw | dźěłodarcej | dźěłodarcomaj | dźěłodarcam |
| akuzatiw | dźěłodarca | dźěłodarcow | dźěłodarcow |
| instrumental | z(e) dźěłodarcom | z(e) dźěłodarcomaj | z(e) dźěłodarcami |
| lokatiw | po dźěłodarcu | po dźěłodarcomaj | po dźěłodarcach |
| wokatiw | dźěłodarco | dźěłodarcaj | dźěłodarcojo |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźě-ło-darc
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy:
- [1] dźěłodawar, dźěłodawaćel
Přełožki
[wobdźěłać]
|