dźělenka
dźělenka
dźělenka (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, f
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźělenka | dźělence | dźělenki |
| genitiw | dźělenki | dźělenkow | dźělenkow |
| datiw | dźělence | dźělenkomaj | dźělenkam |
| akuzatiw | dźělenku | dźělence | dźělenki |
| instrumental | z(e) dźělenku | z(e) dźělenkomaj | z(e) dźělenkami |
| lokatiw | po dźělence | po dźělenkomaj | po dźělenkach |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźě-len-ka
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy:
- [1] rozwod, rozwěrowanje, dźělenje