dźěrnik
Napohlad
dźěrnik
dźěrnik (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, m
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźěrnik | dźěrnikaj | dźěrniki |
| genitiw | dźěrnika | dźěrnikow | dźěrnikow |
| datiw | dźěrnikej | dźěrnikomaj | dźěrnikam |
| akuzatiw | dźěrnik | dźěrnikaj | dźěrniki |
| instrumental | z(e) dźěrnikom | z(e) dźěrnikomaj | z(e) dźěrnikami |
| lokatiw | po dźěrniku | po dźěrnikomaj | po dźěrnikach |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźěr-nik
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy:
