dźewjatnik
Napohlad
dźewjatnik
dźewjatnik (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, m
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźewjatnik | dźewjatnikaj | dźewjatniki |
| genitiw | dźewjatnika | dźewjatnikow | dźewjatnikow |
| datiw | dźewjatnikej | dźewjatnikomaj | dźewjatnikam |
| akuzatiw | dźewjatnik | dźewjatnikaj | dźewjatniki |
| instrumental | z(e) dźewjatnikom | z(e) dźewjatnikomaj | z(e) dźewjatnikami |
| lokatiw | po dźewjatniku | po dźewjatnikomaj | po dźewjatnikach |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźe-wjat-nik
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy:
- [1] dźewjatar