dźiwik
Napohlad
dźiwik
dźiwik (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, m
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźiwik | dźiwikaj | dźiwicy |
| genitiw | dźiwika | dźiwikow | dźiwikow |
| datiw | dźiwikej | dźiwikomaj | dźiwikam |
| akuzatiw | dźiwika | dźiwikow | dźiwikow |
| instrumental | z(e) dźiwikom | z(e) dźiwikomaj | z(e) dźiwikami |
| lokatiw | po dźiwiku | po dźiwikomaj | po dźiwikach |
| wokatiw | dźiwiko | dźiwikaj | dźiwikojo |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźi-wik
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy: