dźiwiznik
dźiwiznik
dźiwiznik (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, m
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźiwiznik | dźiwiznikaj | dźiwiznicy |
| genitiw | dźiwiznika | dźiwiznikow | dźiwiznikow |
| datiw | dźiwiznikej | dźiwiznikomaj | dźiwiznikam |
| akuzatiw | dźiwiznika | dźiwiznikow | dźiwiznikow |
| instrumental | z(e) dźiwiznikom | z(e) dźiwiznikomaj | z(e) dźiwiznikami |
| lokatiw | po dźiwizniku | po dźiwiznikomaj | po dźiwiznikach |
| wokatiw | dźiwizniko | dźiwiznikaj | dźiwiznikojo |
Ortografija
Dźělenje słowow:
dźi-wi-znik
Přełožki
[wobdźěłać]
|