dźiwoćenc
dźiwoćenc
dźiwoćenc (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, m
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźiwoćenc | dźiwoćencaj | dźiwoćency |
| genitiw | dźiwoćenca | dźiwoćencow | dźiwoćencow |
| datiw | dźiwoćencej | dźiwoćencomaj | dźiwoćencam |
| akuzatiw | dźiwoćenc | dźiwoćencaj | dźiwoćency |
| instrumental | z(e) dźiwoćencom | z(e) dźiwoćencomaj | z(e) dźiwoćencami |
| lokatiw | po dźiwoćencu | po dźiwoćencomaj | po dźiwoćencach |
Ortografija
Dźělenje słowow:
dźi-wo-ćenc
Přełožki
[wobdźěłać]
