tón

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

tón (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

pokazowacy naměstnik[wobdźěłać]

nominatiw tón
genitiw toho
datiw tomu
akuzatiw toho (čłow., zwěr.), tón (wěc.)
instrumental tym
lokatiw tom/tym1

1 tom je prěnjotny twar, mjeztym zo tym so wutwori zaměnjowanjom měsćaka (lokatiwa) z nastrojnikom (instrumeltatom) – tenle druhotny twar so pak dźens wužiwa časćišo

Prawopis[wobdźěłać]

Dźělenje słowow:

tón, to•ho

Wurjekowanje

MFA: /tu͡on/

Semantika[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] wróća so k juž spomnjenej muske wosobje abo wěcy muskeho rodu

Pochad:

Z prasłowjanskeho *tъ [→en]

Přikłady:

[1] Mi so tón muž zda jara podhladny.
Tón kłobuk je prosće přerjany!

Přełožki[wobdźěłać]

Zapadosłowjanske[wobdźěłać]
Wšitke[wobdźěłać]