Ruzalka
Napohlad
Ruzalka
Ruzalka (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, předmjeno, f
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | Ruzalka | Ruzalce | Ruzalki |
| genitiw | Ruzalki | Ruzalkow | Ruzalkow |
| datiw | Ruzalce | Ruzalkomaj | Ruzalkam |
| akuzatiw | Ruzalku | Ruzalce | Ruzalki |
| instrumental | z(e) Ruzalku | z(e) Ruzalkomaj | z(e) Ruzalkami |
| lokatiw | po Ruzalce | po Ruzalkomaj | po Ruzalkach |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
- Ru·zal·ka
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- MFA: ['ʀuzalka], datiw ['ʀuzalcɛ]
- Słuchowe přikłady:
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
Skrótšenki:
- [1] R.
Pochad:
Warijanty:
- [1] Rozalka
Muske formy:
- [1]
Hyperonymy:
Hyponymy:
- [1]
Přikłady:
- [1] Ruzalka je studentka hudźby. (Jana Šołćina, Edward Wornar) [1]
Kolokacije:
- [1]
Rěčne wobroty:
- [1]
Wotwodźene wopřijeća:
- [1]
Znate nošerki mjena:
- [1]
Přełožki
[wobdźěłać]
|
|
Referency a dalše informacije
[wobdźěłać]- [1] Serbski gymnazij Budyšin: abiturienća lětnikow 1991 - 2008 (Ruzalka), abiturienća lětnikow 1975 - 1990 (Rozalka)
Noty
[wobdźěłać]- ↑ Jana Šołćina, Edward Wornar: Obersorbisch im Selbststudium, Hornjoserbšćina za samostudij. Budyšin: Domowina, 2000. ISBN 3-7420-1779-9.