dźakowny

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

dźakowny

dźakowny (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

adjektiw[wobdźěłać]

kazus singular f singular m singular n dual plural
nominatiw dźakowna dźakowny dźakowne dźakownej
(dźakownaj)
dźakowne
(dźakowni)
genitiw dźakowneje dźakowneho dźakowneho dźakowneju dźakownych
datiw dźakownej dźakownemu dźakownemu dźakownymaj dźakownym
akuzatiw dźakownu dźakowny
(dźakowneho)
dźakowne dźakownej
(dźakowneju)
dźakowne
(dźakownych)
instrumental dźakownej dźakownym dźakownym dźakownymaj dźakownymi
lokatiw dźakownej dźakownym dźakownym dźakownymaj dźakownych


adjektiw dźakowny
komparatiw dźakowniši
superlatiw najdźakowniši
absolutiw nanajdźakowniši


Ortografija

Dźělenje słowow: dźa-kow-ny

Semantika

Synonymy:

[1] dźakliwy, dźakny, dźakniwy

Wotwodźene wopřijeća:

dźakownosć


Přełožki[wobdźěłać]