dźenica
Napohlad
dźenica
dźenica (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, f
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźenica | dźenicy | dźenicy |
| genitiw | dźenicy | dźenicow | dźenicow |
| datiw | dźenicy | dźenicomaj | dźenicam |
| akuzatiw | dźenicu | dźenicy | dźenicy |
| instrumental | z(e) dźenicu | z(e) dźenicomaj | z(e) dźenicami |
| lokatiw | po dźenicy | po dźenicomaj | po dźenicach |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźe-ni-ca
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy:
Přełožki
[wobdźěłać]
