wona

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

wona (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

wosobny naměstnik[wobdźěłać]

nominatiw wona
genitiw jeje/njeje
datiw jej/njej1, ji/ni2
akuzatiw ju/nju
instrumental njeju, njej1
lokatiw njej, ni2

1 njeju je prěnjotny twar, mjeztym zo njej so wutwori pod wliwom wostalych padow a skrótšowanjom samozwukow – tenle druhotny twar so pak dźens wužiwa časćišo
2 ji/nji je starši a narěčowy twar

Dalše wujasnjenja:

  • Twary z n so wužiwaja jenož po předłóžkach, tuž „Dam jej darik.”, ale „Přistupju k njej.”.

Prawopis[wobdźěłać]

Dźělenje słowow:

wo•na, nje•je

Wurjekowanje

MFA: [ˈwɔna], [ˈnʲejɛ]

Semantika[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] pokazuje na hižo spomnjenu žensku wosobu abo wěc ženskeho rodu

Pochad:

Z prasłowjanskeho *ona [→en]. Před kóždym samozwukom /o/ so w serbšćinje wutwori zynk /w/, podobnje kaž w čěskich narěčach (vona) abo wukrajinšćinje (вонa).

Přikłady:

[1] Wona je moja towarška.

Wostatne rěčowe rody

Přełožki[wobdźěłać]

Zapadosłowjanske[wobdźěłać]
Wšitke[wobdźěłać]