worakawc

z Wikisłownika
Dźi do: Nawigacija, Pytać

worakawc

worakawc (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

substantiw, m[wobdźěłać]

kazus singular dual plural
nominatiw worakawc worakawcaj worakawcy
genitiw worakawca worakawcow worakawcow
datiw worakawcej worakawcomaj worakawcam
akuzatiw worakawca worakawcow worakawcow
instrumental z(e) worakawcom z(e) worakawcomaj z(e) worakawcami
lokatiw po worakawcu po worakawcomaj po worakawcach
wokatiw worakawco worakawcaj worakawcy

Ortografija

Dźělenje słowow:

wo·ra·kawc, genitiw wo·ra·kaw·ca

Wurjekowanje

[1] Mfa: ['u̯ɔʀakau̯c]
Słuchowe přikłady:

Semantika

Woznamy:

[1]

Dalše wujasnjenja:

[1]

Skrótšenki:

[1]

Pochad:

[1]

Synonymy:

[1] witka, pješka, chrobolak, njedušnik, rjelpuch, rjelpus, raws, štryk, hewrjekar, njedočnik, njekmanik, njekrasnik, njebolak, wotlěpjer, slěpc, hepjel, hepjelak, rapak, sćerbik, šibał, šibałc

Antonymy:

[1] pěknušk, piplak, pimpula, pleńčo

Hyperonymy:

[1] dźěćo, wosoba

Hyponymy:

[1]

Kolokacije:

[1]

Přikłady:

[1] A běchu tu tež někotři worakawcy, kiž wjesnjanostu šćipachu z lózej hubu. (Měrćin Nowak-Njechorński) [1]
[1] Tohodla sydaše, hdyžkuli móžno, wučerjowa žona za khachlemi předźo a za worakawcami kedźbujo, kaž zmij. (Mikławš Bjedrich-Radlubin) [2]
[1] Je blešu palenca sobu do šule wzał, a z někotrymi worakawcami su małeho Konrada, syna lěkarja Wencla, tak wopojili, zo je potom cyłu šulsku stwu zabluwał a zo su jeho dyrbjeli kaž choreho domoj wjezć. (Marja Kubašec) [3]

Rěčne wobroty:

[1]

Wotwodźene wopřijeća:

[1] worakawosć, worakawstwo, worakawe/-a/-y, worakawić, worać

Přełožki[wobdźěłać]

Referency a dalše informacije

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Měrćin Nowak-Njechorński: Wot wcerawša na jutřiše. Zběrka reportažow a skicow. Budyšin: Domowina, 1957. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  2. Mikławš Bjedrich-Radlubin: I. Plista. Žortna bjesada. II. Ducy z kowarnje. Humoristiski wobraz. Serbska knihownja čo. 4. Budyšin: L. A. Donnerhakec, 1914. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  3. Marja Kubašec: Bosćij Serbin. Dźěl 2 . Budyšin: Domowina, 1964. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de