dźělnik

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

dźělnik

dźělnik (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

substantiw, m[wobdźěłać]

kazus singular dual plural
nominatiw dźělnik dźělnikaj dźělnicy/dźělniki
genitiw dźělnika dźělnikow dźělnikow
datiw dźělnikej dźělnikomaj dźělnikam
akuzatiw dźělnik(a) dźělnikow/dźělnikaj dźělnikow/dźělniki
instrumental z(e) dźělnikom z(e) dźělnikomaj z(e) dźělnikami
lokatiw po dźělniku po dźělnikomaj po dźělnikach
wokatiw dźělniko dźělnikaj dźělnikojo


Ortografija

Dźělenje słowow: dźěl-nik

Semantika

Synonymy:

[1] dźělićel, dźěler
[2] podźělnik, kompagnon, (wobchodniski) partner
[3] wobdźělnik, dźělbnik, dźělbjernik
[4] chemikar


Přełožki[wobdźěłać]

[2] Teilhaber (de)
[3] Teilnehmer (de)
[4] Chemiker (de)
[5] Erbrichter (de)
[6] Flachskammer (de)


Referency a dalše informacije

Commons