dźećelc
dźećelc
dźećelc (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, m
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźećelc | dźećelcaj | dźećelcy |
| genitiw | dźećelca | dźećelcow | dźećelcow |
| datiw | dźećelcej | dźećelcomaj | dźećelcam |
| akuzatiw | dźećelc | dźećelcaj | dźećelcy |
| instrumental | z(e) dźećelcom | z(e) dźećelcomaj | z(e) dźećelcami |
| lokatiw | po dźećelcu | po dźećelcomaj | po dźećelcach |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźe-ćelc
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy:
- [1] pisany dypornak
Wotwodźene wopřijeća:
- dźećelcowy, dźećelči, dźećelčo
Přełožki
[wobdźěłać]
|